سازمان جهانی بهداشت، بهداشت روانی را چنین تعریف می کند: بهداشت روانی در درون مفهوم کلی بهداشت جای می گیردو بهداشت یعنی توانایی کامل برای ایفای نقشهای اجتماعی، روانی و جسمی؛بهداشت، تنها نبود بیماری یا عقب ماندگی نیست. 

در این تعاریف ،همان طور که ملاحظه می شود،سازگاری با محیط اهمیت زیادی دارد.

طبق این تعاریف، شخصی که بتواند با محیط خود (اعضای خانواده،همکاران، همسایگان و،به طور کلی اجتماع)خوب سازگار شود، از نظر بهداشت روانی بهنجار خواهد بود.

این شخص با تعادل روانی رضایت بخش پیش خواهد رفت، تعارضهای خود را با دنیای بیرون و درون حل خواهد کرد و در مقابل نا کامیها اجتناب نا پذیر زندگی مقاومت خواهد داشت. 

اگر کسی توان انجام دادن این کار ها را نداشته باشد در نتیجه با محیط خود به شیوه نا مناسب و دور ازانتظار بر خورد کند، از نظر روانی بیمار محسوب خواهد شد؛ زیرا با این خطر رو به رو خواهد بود که تعارضهای حل نشده خود را نو روز (اختلال های خفیف رفتاری) نشان دهد و به شخص نوروتیک تندیل شود.

بهداشت روانی مردم از اهمیت بسزایی بر خوردار است و به همین دلیل، امروزه، جوامع مختلف بسیج شده اند تا سیاستهای مربوط به بهداشت روانی و پیش بینی بیماری های روانی را سازمان دهند .این سیاستها، که می توانند ارزش های انسانی و اقتصادی بسیار بالایی داشته باشند، ایجاب می کنند که، پیش از هر چیز، نیاز های بهداشت روانی شناخته شود.

 منظور از نیاز های بهداشت روانی این است که عوامل تضمین کننده آن، خصوصا در مورد کودکان را بشناسیم؛ به علت های اختلال آن پی ببریم و با چگونگی درمان بیماریهای روانی آشنا شویم.

واحد سلامت روان بیمارستان امام خمینی(ره) استهبان